«پسر ۹ سالهام اوتیسم شدید دارد؛ به دارو و کاردرمانی مداوم نیاز دارد، اما هزینه درمانش را ندارم. گاهی آنقدر بیقرار و عصبی میشود که به خواهرهای دوقلویش و بچههای همسایه آسیب میزند. دختر کوچکم هم ۱۰ ماهه است و برای پوشک و شیرخشکش با کمک خیریه سر میکنیم. همسرم قبلاً کارگر بود، اما بهخاطر انحراف شدید زانو، جایی به او کار نمیدهند.»
دغدغه این مادر، درمان پسرش باشد؛ نه از دست دادن خانه.
