سال ۹۵ در شرایطی که مادر آخرین ماههای بارداری پسرش را میگذراند، به همراه دخترش با پیکر همسرش که بر اثر اعتیاد خودکشی کرده بود مواجه شدند.
مادر برای امرار معاش از ساعت ۸ صبح تا ۱۹ در کارگاه خیاطی کارگری میکند؛ ساعت ۱۳:۳۰ تا ۱۵ برای ناهار و رسیدگی به بچهها به خانه میآید و پنجشنبهها نیز تا ساعت ۱۵:۳۰ به صورت یکسره سر کار میرود. حقوق ماهیانه در صورتی که تمام ساعات کاری را حاضر باشد ۱۵ میلیون تومان و بدون بیمه تامین اجتماعی است. او امنیت شغلی ندارد و در صورتی که کار به هر علتی مثلا نداشتن فروش یا نبود پارچه تعطیل شود او تا شروع دوباره کار هیچ حقوقی ندارد. دریافتی مستمری همسر فقط مبلغ ۴ میلیون تومان ماهیانه است.
مادر دچار درد ستون فقرات است، دختر گاهی از درد زانو گریه میکند و به گفته مرکز بهداشت، پسر بیشفعالی دارد؛ هر سه نفر نیازمند درمان هستند.
خانه کوچک است؛ حمام و سرویس بهداشتی در حیاط قرار دارد که در زمستان استفاده از آنها سخت میشود. خانه بدون اتاق است و دختر هنگام درس خواندن از شلوغیهای پسر اذیت میشود؛ نیازمند خانه یکخوابه با امکانات معمولی و سرویس داخل خانه هستند.
با توجه به اینکه مادر درآمد دارد، کمکهای خیریه به تأمین هزینههای سنگین، مانند رهن مسکن، اختصاص مییابد که پرداخت آنها از توان مالی او خارج است.